فصل هاي ماندگار از حضرت آيه الله جوادي آملي: خدا غريق رحمت كند شيخنا الاستاد مرحوم آقا شيخ محمّد
تقي آملي را. اوّلين بار ما اين مطلب را از ايشان شنيديم ، بعد در جوامع روائي مان
پيدا كرديم كه خداي سبحان بنايش بر اين نيست كه همه چيز را با معجزه حل كند. در
جريان مسيح و مريم كه دوتائي يك آيت جهاني اند، آيهً للعالمين(1) ؛ هم براي غربي ها
آيت است ، هم براي شرقي ها و براي كل جهان و جهانيان ، مريم (س) و عيسي (ع) آيت و
معجزه جهاني اند. همه اين كارها را قدم به قدم با معجزه حل كرد ؛ با قدم به قدم تا
تمثّل لها بشراً سويّاً (2) شد. قدم به قدم اين درخت خشك ، سرسبز شد ، ميوه داد.
امّا خداي سبحان از راه عيسي به مريم گفت: تو هم دستي تكان بده ! " و هزّي اليك بجذع
النّخله تساقط عليك رطباً جنيّاً (3). " ما همه كار را كرديم ، اما تو هم دستي تكان
بده! تو هم اين شاخه را بتكان ، ميوه بچين! ما مي توانيم اين شاخه را پائين
بياوريم ، ولي تو هم بايد يك كاري بكني! اين كشور را خدا همه چيز داد ؛ بسيجي داد ، سپاهي داد ، روحانيت داد ، دانشگاه داد ،
مردم سرتاسر شريف و بزرگوار داد. اينها مسلمان اند ، اينها شيعه اند ؛ وقتي مراجع
گفتند برويد رأي بدهيد ، همه شان مي روند رأي مي دهند. غالب اين رأي دهنده ها مشكل
اقتصادي داشتند ، مشكل مالي داشتند.
پير زن بود ، پير مرد بود ، بدهكار بود ، فقير
بود ، تورم زده بود ؛ همه اينها به رهنمود مراجع تقليد آمدند، رأي دادند.
